Wspólnie z trzynastoma wyjątkowymi autorami, którzy tak jak ja kochają góry, powstał darmowy e-book z jedzeniem, które można zabrać na szlak. Dzięki niemu Wasze wędrówki będą urozmaicone przepysznymi przekąskami.

Jednym z istotnych warunków udanej wędrówki jest jedzenie i doskonale wiedzą to na przykład rodzice Przepisy, które znajdują się w tym e-booku kulinarnym sprawią, że oprócz niezapomnianych wrażeń i pięknych widoków, Wasze brzuchy będą najedzone i pełne energii na dalszą wędrówkę.

W imieniu swoim jak i autorów e-booka życzymy smacznego na szlaku oraz bezpiecznych i udanych wędrówek. Będzie Nam niezmiernie miło, gdy oznaczysz Nas w swoich social mediach korzystając z Naszego przepisu oraz udostępnisz informację o jego istnieniu w świat

Dziękuję wszystkim autorom za zaangażowanie i przygotowanie swojego przepisu lub rozwiązań związanych z jedzeniem na szlaku.

E-book można pobrać bezpłatnie w formie PDF tutaj:

Ściskam,

Magda Podróżująca Mama

*TRASA: Toporowa Cyrhla – Wielki Kopieniec szlak zielony

DŁUGOŚĆ SZLAKU: 2,3km

SUMA PODEJŚĆ: 331m

ORIENTACYJNY CZAS PRZEJŚCIA: 1h 05 min

*w jedną stronę.

Na poniższej mapce zobaczysz jak wyglądała Nasza wędrówka, której celem było pokazanie dzieciom ich pierwszy zachód słońca w górach

Dzieci wielokrotnie oglądały moje wyprawy na wschód lub zachód słońca i patrząc na te cudowne widoku również chciały tego doświadczyć, Ostatnio nadarzyła się ku temu okazja, więc szybko ją wykorzystaliśmy.

Wyjechaliśmy w piątek rano z Opola i po 3,5h drodze do Zakopanego podjechaliśmy na parking od razu przy wejściu na zielony szlak w Toporowej Cyrhli przy ulicy Oswalda Balzera. Ostatnio wchodziliśmy na Wielki Kopieniec 2 lata temu i wtedy jeszcze nie było tego parkingu. Cena to 30 zł za dzień i pomieści około 30 aut. W sezonie na pewno szybko się zapełnia.

Ruszyliśmy szlakiem zielonym, na początku mocno pod górę wśród domków i bacówki, gdzie można zakupić oscypki oraz spotkać owieczki. Dalsza droga jest bardziej łagodna, aż do budki z biletami wstępu do TPN. Przypomnę, że aktualnie koszt wstępu do Tatrzańskiego Parku Narodowego to bilet w kwocie 8 zł za osobę dorosłą, 4 zł za bilet ulgowy. Dzieci do lat 5 mają wstęp bezpłatny.

Drogowskaz wskazuję 35 minut trekkingu na Polanę Kopieniec, z której w 20 minut dojdziemy na szczyt Wielkiego Kopieńca. Czas jest jak najbardziej adekwatny do rzeczywistości i Nam trekking zajmuję jedną godzinę. Jak zawsze podczas Naszych wędrówek dbam o dobry humor małych uczestników i wymyślam nowe zabawy albo częstuję ich jedzeniem, które przygotowałam ( wkrótce pojawi się dla Was do pobrania darmowy e-book z przepisami na szlak, którego twórcami będzie wielu autorów kochających góry tak jak my).

Szlak jest łagodny i bardzo malowniczy. Warto się wybrać tutaj z dziećmi, gdy szukamy miejsca na pierwszą, ale ciekawą wędrówkę górską. Dawid podczas tej wyprawy testował użycie kijków trekkingowych. Z wielkim entuzjazmem z nimi wędrował i na pewno będą mu towarzyszyć na kolejnych szlakach. Dzięki nim powstała nowa zabawa na szlaku pt. holowanie zmęczonej mamy. Podczas, której Dawid przy użyciu kijka „ciągnie” zmęczoną mamę na szczyt. Takie zabawy, ale również wiele więcej znajdziesz w filmikach na naszym koncie na Instagramie http://www.instagram.com/podrozujaca.mama Dzięki różnym zabawom na szlak, nasze wędrówki są udane, a dzieci chętniej przemierzają górskie szlaki.

Szlak prowadzi przez las, aż do Polany Kopieniec, gdzie odbijamy w prawo kierując się na szczyt Wielkiego Kopieńca. Zostało już tylko 20 minut do szczytu, więc dzieci pokonują drogę żwawo i z zaciekawieniem. Zaplanowali już swoje zabawy na szczycie autkami, które Dawid niesie w swoim plecaku. Szczyt jest kamienisty więc, tym bardziej ich to cieszy, bo znajdą dużo ciekawych dróg dla aut Trasa jest ciekawa dla dzieci i bardzo widokowa, więc rodzice również będą zadowoleni.

Udało się! Na szczycie Wielkiego Kopieńca spędzamy ponad godzinę, wyczekując upragnionego pierwszego zachodu słońca dzieci w górach. Było to dla nich ekscytujące doświadczenie i cieszę się, że udało się je zrealizować. Panorama na szczycie jest cudowna, pogoda wyborna i każde z Nas oddaje się swojej pasji. Dzieci zaczynają zabawę, a ja z radością podziwiam widok na góry oraz zachodzące słońce. Na niebie działa się magia i wszyscy byliśmy nią zachwyceni, spędziliśmy na szczycie piękne wspólne chwile, pełne uśmiechu i radości. Nasz pobyt w górach to same dobre wspomnienia, dlatego tak bardzo polecam wędrować z dziećmi po górach. Takie spędzanie wolnego czasu to budowanie wspomnień, które zostaną z Wami na zawsze.

Jeżeli wybierasz się z dziećmi w góry i potrzebujesz pomocy, masz pytania napisz do mnie

Ściskam, Podróżująca Mama

Jest wiele miejsc w Polsce i za granicą, w które chciałabym pojechać. Ceny często wpływają na moją ostateczną decyzję. Planowanie wycieczki zaczynam właśnie od wyboru miejsca noclegu. Gdy przemierzam już kilkugodzinną trasę do miejsca, w którym śpię, staram się korzystać tylko z najbliższych atrakcji. Żadną oszczędnością jest dla mnie tani nocleg, a później codziennie dojazdy po 30 km.

Bardzo często jeździmy w Tatry. Aby trafić na piękne tatrzańskie szlaki nie zawsze musimy spać w Zakopanem. Wszystko zależy od tego w jakie miejsce się wybierzemy. Wokół Zakopanego jest kilka wiosek, które również są idealną bazą wypadową na górskie szlaki m.in. Kościelisko, Witów, Małe Ciche, czy Murzasichle.

Ostatnio trafiłam na ciekawą wyszukiwarkę noclegów w Tatrach www.tatrabooking.pl Zaciekawiła mnie ich oferta, ponieważ oferują noclegi #bezprowizji i ceny są bardzo atrakcyjnie. Dodatkowo posiadają w swojej bazie tylko sprawdzone apartamenty, które można wyszukać w łatwy sposób. Szukając noclegów na ich stronie można znaleźć wiele perełek z basenem, sauną, grotą solną oraz cudownym widokiem na góry.

Jeżeli wybieramy się w inny rejon, szukam swoich noclegów na różnych stronach i przeglądam oferty np. na booking, travelist, trivago albo na airbnb. Zazwyczaj pomysł na wycieczkę zaczyna się u mnie od znalezienia ciekawego noclegu w górach, bo to jeden z czynników, który sprawia, iż Nasza wędrówka górska jest udana, ponieważ dzieci mają zajęcie w apartamencie. Zawsze wybieram miejsca noclegowe z atrakcjami dla dzieci i właśnie takie znajdziecie na naszej mapie na http://www.instagram.com/podrozujaca.mama

Przy wyborze odpowiedniego noclegu najbardziej zwracam uwagę na :

• czystość
• cenę
• atrakcję dla dzieci
• lokalizację
• standard

Czasem spędzam kilka godzin na poszukiwaniu noclegu, od kiedy znalazłam wyszukiwarkę http://www.tatrabooking.pl mój czas wyszukiwania zmniejszył się. Zresztą sami sprawdźcie jakie apartamenty tam znajdziecie I cieszcie się ze swojego pięknego pobytu w górach.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w wyszukaniu odpowiedniego miejsca napisz do mnie, na pewno razem znajdziemy coś korzystnego dla Ciebie

Ściskam,

Magda Podróżująca Mama

TRASA :

Szczyrk Kosajonka – Na pięciu Drogach – Schronisko Górskie PTTK Klimczok – Klimczok

DŁUGOŚĆ SZLAKU : 3,9 km

SUMA PODEJŚĆ: 399m

ORIENTACYJNY CZAS PRZEJŚCIA: 1h 45 min

Rozpoczęliśmy wędrówkę szlakiem niebieskim, a następnie przy skrzyżowaniu Na pięciu Drogach wybraliśmy dłuższą trasę i szlakiem zielonym doszliśmy do Schroniska, a następnie na szczyt.

Uwielbiam jesień w górach i jak widać na poniższych zdjęciach jest co podziwiać. Trasa jest malownicza i na pewno o każdej porze roku jest warta odwiedzenia. My naszą wędrówkę rozpoczęliśmy o później porze, ze względu na dłuższe sobotnie leżakowanie ( tak jestem śpiochem :P) oraz trasę autem z Opola do Szczyrku. Wiedzieliśmy, że pogoda w tym dniu Nam dopiszę, a trasa nie jest bardzo wymagająca i nie potrzebujemy na nią dużo czasu.

Szlak jest dość łagodny, a pojawiające się wzniesienia nie stanowią problemu, gdy podczas przerwy można się dobrze bawić Podczas każdej Naszej wspólnej wędrówki wymyślamy nowe zabawy. Dzieci uczą się kreatywności, ale rodzice również. To jeden z bardzo ważnych elementów, aby wędrówka górska była udana. Wbrew temu co może się wydawać, na szlaku znajdziemy mnóstwo możliwości na ciekawe zabawy jak np. układanie wieży z kamieni.

W drodze na szczyt Klimczoka mijamy schronisko górskie, gdzie znajduje się mały plac zabaw, z którego moje dzieciaczki oczywiście skorzystały. Często wspominam o tym na swoim koncie na instagramie www.instagram.com/podrozujaca.mama , iż zawsze podczas Naszych wyjazdów zwracam uwagę na miejsca z atrakcjami dla dzieci. Na szczycie Klimczoka znajdziemy również tron królewski, gdzie wszyscy robią sobie pamiątkowe zdjęcie. Razem z Oliwką też postanowiłyśmy zrobić sobie zdjęcie i myślę, że śmiało można je zatytułować: księżniczki czekają na księcia z bajki

Szlak na Klimczok to idealna propozycja na pierwsze wędrówki po górach z dziećmi, jak również na szybki wypad, gdy mamy mniej czasu. Nas najczęściej można spotkać w Tatrach, natomiast przekonujemy się, aby odkrywać również inne górskie zakamarki. Tym bardziej, że Beskidy są bardzo malownicze i warto je odwiedzić

A Wy byliście już w Beskidach?

Ściskam

Magda – Podróżująca Mama

W 2022 roku w lipcu i sierpniu na szlakach wędrowało 1,8 mln osób. Najczęściej wybieranym szlakiem było Morskie Oko – ponad 400 tys. osób. Drugim – Dolina Kościeliska ponad 200 tys. osób. Przykładowo w Dolinie Lejowej w tym samym czasie było niecałe 4 tys. osób. (źródło statystyki TPN, turystyka wp.pl)

Patrząc na te liczby, może jednak warto wybrać mniej uczęszczany szlak i cieszyć się pięknem gór

Dla osób bardziej doświadczonych, większość tych miejsc pewnie jest znana. Natomiast dla osób rzadko odwiedzających Tatry polecam odwiedzić te szlaki:

1. Rówień Waksmundzka
2. Gęsia Szyja
3. Czerwony Staw w Dolinie Pańszczycy
4. Wielki Kopieniec
5. Przysłop Miętusi
6. Smreczyński Staw
7. Dolina Tomanowa
8. Dolina Olczyska
9. Dolina Małej Łąki
10. Nosal
11. Dolina Lejowa
12. Hala Stoły
13. Butorowy Wierch

Większość z nich można przejść z dziećmi. A jak podróżować z dziećmi? Sprawdź na moim Instagramie https://www.instagram.com/podrozujaca.mama/

Ściskam, Podróżująca Mama.

DŁUGOŚĆ SZLAKU: 15,3 km

SUMA PODEJŚĆ: 1049 m

ORIENTACYJNY CZAS PRZEJŚCIA: 6h 30 min

Należy zwrócić uwagę, żeby dojść do początku szlaku w Kalatówkach trzeba dodać jeszcze przejście z Kuźnic do Kalatówek, czyli: 1,4 km – 50 min. To samo dotyczy powrotu. Koniec czarnego szlaku ścieżki nad reglami to Dolina Dudowa. Z niej trzeba się jeszcze dostać do parkingu, czyli trzeba pokonać 3,2 km – 1h.

Reasumując cała trasa wyniesie 19,9 km, a czas wydłuży się do 8 h 20 min. Suma podejść 1239m.

Dzięki temu, że ta ścieżka prowadzi przez wszystkie Doliny, można tą trasę przejść w dowolnym kierunku lub tylko jej część.

Na ostatnim Babskim wyjeździe w góry z ośmioma cudownymi kobietami oraz Przewodnikiem Tatrzańskim przeszliśmy ten szlak częściowo. Zaczynając trekking w Dolinie Strążyskiej, a kończąc w Dolinie Kościeliskiej.

Trasa jest bardzo malownicza i warto ją przejść nawet częściowo. Szczególnie, gdy warunki pogodowe nie sprzyjają wędrówkom w wyższych partiach gór. Poniżej znajdziecie kilka zdjęć ze szlaku Ścieżka nad Reglami.

Więcej gotowych tras znajdziecie w moich kolejnych wpisach lub na Instagramie pod #poznajgóry https://www.instagram.com/podrozujaca.mama/

Chcesz o coś zapytać? Napisz do mnie

Ściskam, Magda – Podróżująca Mama

Gdy spacerujecie z dziećmi po Krupówkach w Zakopanem, warto przy mostku odbić w stronę Parku i wstąpić na plac zabaw. Na którym znajduję się również Skatepark, więc miłośnicy deski również znajdą coś dla siebie.

Plac zabaw mieści się w parku, gdzie można również pospacerować lub usiąść na ławce i podziwiać widok na Giewont

2. Plac zabaw na Górnej Równi Krupowej w Zakopanem ( blisko Krupówek)

Kolejny plac zabaw również znajduję się blisko Krupówek tylko po drugiej stronie. Jest to nowy plac zabaw i też z widokiem na góry. Na pewno będzie ciekawszy dla starszych dzieci, ponieważ można tam pokonać trasę prawie jak w parku linowym, ale dużo łatwiejszą

Niżej na Równi Krupowej obok hotelu Helios, jest drugi plac zabaw drewniany. Tylko zawsze jak próbujemy tam pójść jest zamknięty. Może dlatego powstał ten nowy. Na Równi Krupowej przy okazji możecie zrobić sobie zdjęcie przy wielkim napisie Zakopane z widokiem na Giewont

3. Plac zabaw w Kościelsku

Jeżeli Wasz nocleg jest bliżej Kościeliska lub Chochołowa to warto podjechać na ten plac. Może nie jest zbyt wielki, ale chowanie się w domkach bardzo się dzieciom spodobało. Dodatkowo jest tutaj spory bezpłatny parking

Na Naszej liście do sprawdzenia są jeszcze inne place zabaw w okolicy i przy najbliższej okazji na pewno je odwiedzimy i zaktualizuje wpis

Bawcie się dobrze!

Podróżująca Mama

Rozpocznę od tego, że rodzice znają swoje dzieci najlepiej. Znają ich umiejętności, zainteresowania oraz mocne i słabe strony. Obserwują ich rozwój w każdej sferze życia każdego dnia. Myślę, że każdy z Was jest w stanie powiedzieć czy Wasze dziecko lubi wysiłek fizyczny i dodatkowo jak intensywny on może być. Począwszy od spacerów, po jazdę na rowerze, rolkach, taniec itp.

Postanowiłam umieścić tutaj ten wpis, ponieważ, dostaje od Was pytania czy moje dziecko da radę wejść na Śnieżkę, Sarnią Skałę itp.

Odpowiadam: nie wiem, to zależy

Chciałabym rozszerzyć swoją odpowiedź i ułatwić Wam podjęcie decyzji w kwestii wyboru najlepszej trasy. Takiego szlaku, który będzie adekwatny do możliwości dziecka, co w konsekwencji doprowadzi do zadowolenia i jego dalszej chęci wędrowania.

Proponuje zadać sobie kilka pytań:

Czy spędzacie aktywnie czas z dziećmi?

Czy kiedykolwiek byliście już z dziećmi na wycieczce pieszej dłuższej niż 5 km?

Czy większość wolnego czasu spędzacie z dziećmi poza domem?

Czy Wasze dzieci chętnie wędrują?

Jeżeli na większość pytań odpowiedzieliście NIE, to poniżej kilka moich sprawdzonych rad, które warto wykorzystać na samym początku.

1. Nastawienie rodzica ( Przede wszystkim dzieci to tylko dzieci. Nie obejdzie się bez pytań: czy daleko jeszcze? Po co my tam idziemy? Stwierdzeń: Mamo bolą mnie nogi, nudzę się itp. Warto się na to przygotować i nastawić. )
2. Spokojna wędrówka ( Dzieci mają krótsze nóżki, co za tym idzie stawiają krótsze kroki Warto ich nie poganiać oraz robić dłuższe przerwy)
3. Przerwa w Schronisku ( Oprócz odpoczynku, posilenia się można ten czas wykorzystać na dobrą zabawę. Zazwyczaj na miejscu są dostępne zabawy i gry dla dzieci)
4. Połączenie wędrówki z dostępnymi kolejkami linowymi ( To jest również bardzo ciekawa opcja, a przede wszystkim mniej męcząca dla dziecka)
5. Odpowiedni ubiór ( Gdy Nam zrobi się odcisk na stopie to nie pójdziemy prawda? Warto zadbać o wygodę w kwestii ubioru również dla dzieci )
6. Atrakcja dla dziecka podczas wędrówki ( Dobrym pomysłem jest zabranie ulubionej zabawki : Misia, lalki, małych autek, a może po prostu bańki mydlane, które zawsze cieszą się popularnością wśród dzieci)
7. Spakowanie jedzenia i picia ( Na głodniaka nikt nie będzie miał ochoty na spacery. Może warto zastanowić się nad małymi podręcznymi przekąskami, które dzieci mogą spakować do swoich plecaczków i zaproponować im piknik na szczycie)
8. Chwalenie dzieci ( Bardzo istotna rzecz całej wyprawy, którą warto robić już na samym początku szlaku po kilku krokach, to działa naprawdę motywacyjnie dla nich)
9. Nagroda po zakończonej wędrówce ( Można to nazwać nagrodą, albo po prostu miłych skojarzeniem ze wspólnego wyjazdu Przykładowo lody, plac zabaw, basen w miejscu noclegu)

Gdy już znacie możliwości dziecka z Waszych wspólnych wypraw to kolejnym krokiem jest wybór trasy.

Jak to zrobić?

Doświadczeni na pewno korzystają z poniższych rozwiązań, ja przedstawię Wam jak to wygląda z mojej perspektywy. Proszę nie wychodźcie z dziećmi na szlak bez przygotowania i sprawdzenia trasy, jeżeli w ogóle nie znacie danego terenu.

Ja swoje pomysły na wycieczki z dziećmi czerpię z kilku źródeł. Przede wszystkim z własnych wypraw, na których robię rozeznanie terenu. Z obserwacji profili rodziców, którzy wędrują po górach z dziećmi albo z licznych blogów o podróżach. Wybieram kierunek wycieczki, pasmo górskie i zaczynam od szukania trasy na mapie turystycznej www.mapa-turystyczna.pl

Znajdziecie tam wiele przydatnych informacji takich jak:

1. Długość szlaku
2. Orientacyjny czas przejścia
3. Suma podejść
4. Przebieg Trasy

Przy parametrze długości szlaku, pamiętajcie, o drodze w dwie strony. Często wpisując sobie trasę docelową, zapominamy o tym, że tą samą drogę będzie trzeba pokonać aby wrócić

Jeżeli chodzi o czas przejścia, który widzimy na mapce, jest to czas orientacyjny co oznacza, iż jedni przejdą go szybciej, a drudzy dłużej. Ja ze swojego doświadczenia chodzenia po górach z dziećmi, zawsze doliczam około 20% czasu przy planowaniu trasy. Dzięki czemu nie ma niepotrzebnego stresu i poganiania. A jak uda się być na szczycie wcześniej to mamy więcej chwil na podziwianie widoków.

Suma podejść, językiem potocznym to nic innego jak odpowiedź jak bardzo będzie pod górkę Oczywiście im mniejsza wartość tym teren bardziej płaski, im wyższa tym więcej spaceru pod górę, Warto przy pierwszej wędrówce wybrać trasę z sumą podejść 200-500 m i po takim doświadczeniu określić czy dziecku łatwo było takie podejście pokonać. Na swoim blogu przy opisie naszych wycieczek, zawsze umieszczam taką informację, aby przybliżyć Wam skalę trudności.

Przebieg trasy, czyli opis przejścia wraz z kolorami szlaku oraz charakterystycznymi punktami. Przy wędrówce po raz pierwszy warto wybrać szlak, na którym znajduję się Schronisko, co ułatwia odpoczynek i umila czas dzieciom.

Posiadając tak sporo informacji jesteśmy w stanie ocenić skale trudności danego szlaku i wybrać coś odpowiedniego Warto pamiętać również o sprawdzeniu prognozy pogody, bo ona często wybraną trasę jest w stanie zmienić nie do poznania. Pamiętajcie także o bezpieczeństwie w górach i przy trudnych momentach trzymaniu dzieci za rękę.

Mam nadzieję, że wybór i planowanie odpowiedniej trasy stanie się dla Was teraz łatwiejsze

A może przygotować Wam kilka gotowych tras na wędrówki z dziećmi?

Dajcie znać w komentarzu

Ściskam! Madzia.

Dystans ok. 9 km , czas przejścia 3h 45 min, nasz czas 4h 30min

Sarnia Skała ( kiedyś nazywana Małą Świnicą ) to szczyt w Tatrach Zachodnich, który tworzy skalistą grań o długości 300 metrów, zbudowany z wapieni dolomitowych. Z jej szczytu jest doskonały widok na Giewont, a z drugiej strony na miasto Zakopane. W związku z tym, że Giewont jest moim ulubieńcem, w końcu to mój Rycerz z bajki :D, Sarnia Skała to był odpowiedni szczyt, aby zabrać dzieci i pokazać im bliżej Giewont, który za jakiś czas też będzie w ich zasięgu

Stopień trudności, a zdobycie Sarniej Skały z 4latkiem i 6latką

W ciągu naszego pobytu majówkowego doczekaliśmy się tego jedynego w pełni słonecznego dnia i zdecydowaliśmy, że atakujemy. Nastroje dzieci były pełne optymizmu, więc tym bardziej to był ten moment (dzień wcześniej Dawida okiełznał bunt 4 latka :P). Osobiście jeszcze nigdy nie wchodziłam na ten szczyt, więc starałam się jak najwięcej informacji poszukać w internecie, aby ocenić skale trudności dla dzieci. Chociaż należy pamiętać, że zawsze można zawrócić i ja również brałam taką ewentualność pod uwagę. Szlak czerwony Doliną Strążyska do Polany Strążyskiej, jest bardzo przyjemny i bez większych trudności dla dzieci. Spokojnym spacerkiem każdy zuch sobie poradzi. Później szlak żółty pod sam Wodospad Siklawicy to trochę kamiennych schodków, 10-15 min i jesteście na miejscu. Od Polany Strążyskiej czarnym szlakiem na Sarnią Skałę, zaczynają się schody i to w przenośni i dosłownie. Szlak pnie się mocno w górę i od tego czasu nie ma już prostej drogi, aż do samego szczytu. Dla dzieci jest to bardzo wymagający szlak, ale uważam, że jeżeli przeszły już jakąś cięższą trasę oraz nie boją się ekspozycji to spokojnym krokiem doskonale sobie poradzą Dodatkowo pomocna dłoń rodzica, kwestia czasu i jesteście na szczycie.

Dolina Strążyska oraz Wodospad Siklawica

Naszą podróż rozpoczęliśmy na ostatnim parkingu na Dolinie Strążyskiej płacąc 10 zł za dzień. Dodatkowym kosztem jest wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego normalny 7 zł, ulgowy od 6 lat 3,50 zł. Po kilku krokach już mogliśmy cieszyć się piękną leśną aurą, ćwierkającymi ptaszkami oraz szumiącym strumykiem. Ścieżka jest bardzo łagodna, a cała Dolina Strążyska malownicza z wyłaniającym się widokiem na Giewont. Mieliśmy tyle szczęścia, że słońce towarzyszyło nam przez cały spacer, aż chciało się iść dalej. Dzieci jak zwykle na początku wędrówki ochoczo szły lub biegły, pozując do zdjęć jak to mają w zwyczaju. Każde z nich standardowo spakowało do plecaka najbardziej potrzebne rzeczy, czyli: wodę, zabawki, zabawki, zabawki i okulary przeciwsłoneczne

Dochodzimy do Polany Strążyskiej, gdzie można odbić na szlak , którym w zeszłym roku podążałam na szczyt Giewontu. Z tego miejsca Śpiący Rycerz wygląda bardzo majestatycznie. Spytałam dzieci, czy wchodzimy na tą górę.. Odpowiedź była yyyyy.. ja się boję Tylko podobną odpowiedź usłyszałam pokazując im Sarnią Skałę z daleka. Często wydaję się, że to jest trudne i niemożliwe, ale jak się już pokona część trasy to nagle cel jest w zasięgu ręki i głupio odpuścić

My jednak udajemy się prosto do Wodospadu Siklawica, mijając po drodze miejsce z ławeczkami i stołami oraz otwartą bufet z jedzeniem i piciem. Dobre miejsce na odpoczynek i jedzonko. Nasz cel jeszcze daleki, dlatego nie zatrzymujemy się, mijamy rozwidlenie, które prowadzi na Sarnia Skałę oraz Wodospad Siklawica. Podążamy żółtym szlakiem i po kamyczkach idziemy lekko w górę pod Wodospad. Później wrócimy do tego rozwidlenia, aby wejść na szlak czarny prowadzący na Sarnia Skałę.

Niestety w związku z tym, że zima w tym roku trwa i trwa, szlak był oblodzony i śliski. Jakiś czas temu zaopatrzyliśmy się w raczki dla dzieci i w tym momencie były dla dzieci przydatne. Bez większych problemów dzieci wbijały kolce w lód i wchodziły stabilnie. Dla nich to nie lada atrakcja, że mają takie kolce, więc z wielką chęcią zawsze je zakładają na buty. Nie jest to też zbyt skomplikowane i czasochłonne oraz drogie ( koło 50 zł), a widzę sporą różnicę jak idą po takiej oblodzonej drodze pod górę, a już tym bardziej z górki. Udało się nam dość sprawnie pokonać ten krótki odcinek pod Wodospad Siklawica.

Wodospad Siklawica w pełnym słoneczku, pod północną ścianą Giewontu, to widok naprawdę warty zobaczenia. Opada z dwóch ścian prawie pionowych, o łącznej długości 23m. Trasa do tego momentu przebiega dość łagodnie, więc warto ją pokonać wspólnie z dziećmi. My spędziliśmy tam dużo czasu na odpoczynek i jedzonko. Siedząc na kamieniach i nasłuchując szumu wodospadu.. Polecam

Wejście na szczyt Sarniej Skały 1377m n.p.m.

Schodzimy z Wodospadu Siklawica i odbijamy na szlak czarny, który pnie się schodkami w górę. Z każdym schodkiem bliżej do celu. Im wyżej tym za plecami coraz ładniejsze widoki, Schody zamieniają się w drogę, lecz ciężko mi stwierdzić jaką, ponieważ jest dość sporo śniegu. Znowu zakładamy nasze raczki i wspinamy się dość stromymi podejściami w górę. Zatrzymujemy się co jakiś czas aby odpocząć i mijamy zjeżdżających ludzi na pupach, którzy mimo prób zejścia na nogach ślizgają się. Niestety nie wygląda to zbyt bezpiecznie, ponieważ przy szlaku jest już przepaść z jednej strony, a droga momentami dość mocno zakręca. Naprawdę w górach ważne jest, aby być odpowiednio przygotowanym. Droga przeplata się schodami bez śniegu i oblodzoną górką.

Im wyżej, tym ładniejsza panorama za naszymi plecami, a na szlaku widzimy po lewej stronie nasz cel czyli Sarnią Skałą. Dzieci odczuwają już zmęczenie w nogach i pytają kiedy będziemy na górze. Chociaż i tak najczęstsze pytanie to: co mamy jeszcze do jedzenia? Kiedy coś zjemy? Jesteśmy głodni.. Zastanawiałam się ostatnio czy przypadkiem te słodkie przekąski nie stały się główną atrakcją naszych wyjazdów. Mimo tego, że staram się przygotować coś dla nas zdrowego do jedzenia na szlak, czasem nasze wyjazdy wyglądają tak, że zabieramy same gotowe przekąski, bo prostu tak jest wygodniej i szybciej. Nie zawsze wszystko jest takie idealne jak teoretycznie powinno

W końcu dochodzimy na Czerwoną Przęłęcz 1301 m n.p.m. z której zostało już tylko 10 minut na szczyt. Jest tutaj ławeczka, na której odpoczywamy i nabieramy siły, aby zaraz atakować szczyt Widoki są już coraz ładniejsze. Samo podejście zajęło Nam z 20 minut, ponieważ po drodze była kolejna ławeczka, którą dzieci musiały koniecznie wypróbować. Dodatkowo mieliśmy czas na pozbycie się raczków i mogliśmy wchodzić wyżej. Droga na szczyt to kamienne schodki, a jedyny moment lekkiej wspinaczki pojawia się przed samą górą, który jest bardzo krótki. Dzieci pokonują ten kawałek bez większego problemu sami, pomagając sobie rączkami lub w trudniejszych momentach trzymając się za rękę dorosłego. Szczególnie w momentach, których pojawia się przepaść i większa ekspozycja.

Na szczycie jest bardzo wietrznie, Oliwia w bardzo urokliwy sposób chowa się w szczelinie, żeby uchronić się przed wiatrem. Widok z Sarniej Skały bardzo mnie zaskoczył, podobnie jak z Nosala we wrześniu ( zdobytego również z dziećmi). Są to dość niskie szczyty jak na Tatry, a widać z nich naprawdę wiele. To najbardziej urokliwe, dość łatwo dostępne góry z taką panoramą Wystarczy, żeby zakochać się w Tatrach na dobre, a potem zdobywać kolejne i kolejne szczyty Oliwka już powiedziała, że kocha góry, a to tak miło usłyszeć. Gdy starasz się, organizując ten cały wyjazd, a dzieci to doceniają.

Nie spędzamy na szczycie zbyt wiele czasu, a wszystko przez porywisty wiatr, który utrudnia bezpieczne poruszanie się na grani. Szybkie zdjęcia widoków, opatulenie dzieci i uciekamy niżej, gdzie wiatr słabnie. A szkoda, bo marzyło mi się poleżeć na szczycie i popatrzeć na mojego Rycerza

Widoków ciąg dalszy, naprawdę jest to szczyt godny polecenia

Zejście Doliną Białego

Po dość szybkim zejściu ze szczytu, docieramy z powrotem na Czerwoną Przełęcz, a stamtąd kierujemy się w przeciwnym kierunku niż wchodziliśmy i kierujemy się czarnym szlakiem w stronę Doliny Białego. Znowu ze względu na oblodzoną drogę jesteśmy zmuszeni założyć raczki i wędrujemy w dół. Na pierwszej krzyżówce wchodzimy na szlak żółty. Trasa jest kręta, kamienista, miejscami już piaszczysta. Wzdłuż Doliny Białego towarzyszy nam piękny Biały Potok, którego szum dobrze słychać, gdyż schodziliśmy już koło 16 i szlak był pusty

Schodziliśmy dość szybkim tempem, aby dostać się do naszego apartamentu w Kościelisku oraz na obiecany basen z dziećmi Na którym dzieci miały tyle energii, a ja już nie mogłam się doczekać kiedy minie te 45 minut i będzie można odpocząć Wspominałam Wam już kiedyś, że zawsze staram się, aby nasze wyjazdy górskie były połączone z innymi atrakcjami dla dzieci. Chce, aby zawsze dobrze im się kojarzyły Po ponad 10km wędrówce, ale nie dystans się tutaj liczy, a te wzniesienia, które udało im się pokonać, stwierdziliśmy, że podarujemy im spacer do parkingu na Dolinie Strążyskiej. ( a mieli tyle siły patrząc na basenowe wariactwa). Dzieci spokojnym spacerem z dziadkami, zeszli do końca Doliny Białego, która jest pod samą skocznią Wielka Krokwią w Zakopanem. Stało się to dla nich małą niespodzianką W międzyczasie z Pawłem przebiegliśmy się po auta na parking w Dolinie Strążyskiej i podjechaliśmy pod skocznię po resztę ekipy Uwielbiam zbiegać na szlakach ze skałek, dokładnie patrząc na jakie kamienie stawiać stopy

Reasumując był to przepiękny, aktywny i dość wymagający dzień na szlaku, który na pewno był rekordem dla dzieci pod względem trudności oraz długości szlaku. Czeka na Nas jeszcze wiele wyzwań

Jeszcze jedno Dostaje od Was pytania, czy wędruje sama z dziećmi po górach. Odpowiadam: różnie Przykładowo ostatni wpis o Kłodzkiej Górze, dotyczył naszej wędrówki we trójkę. Wszystko zależy od możliwości, czasu i chęci pozostałych. W tej wędrówce był z Nami Paweł oraz dziadkowie dzieciaczków. Mam pomysł na ten blog i na jego treści, które tutaj zamieszczam. Nigdy nie chciałabym, aby stał się opowieścią o moich bliskich, znajomych itp., bo szanuję ich prywatność oraz uważam, że wplątanie ich tutaj nic nie zmieni i jest to po prostu niepotrzebne. Treści, które tutaj czytacie to „moja” opowieść o tym jak spędzamy wolny czas Spokojnie to naprawdę jest w porządku

Kończę ten wpis, bo mam wrażenie, że mogłabym pisać godzinami i dniami. Zaraz, zaraz godzinami to na pewno, bo trochę czasu to zabiera

Podziękowania należą się dla Wszystkich, którzy wspierają mnie w tym co robię, pomocą i opieką przy dzieciach oraz ciepłym słowem i konstruktywną krytyką

Ściskam Was! Zostawcie ślad po sobie

Madzia

Zlokalizowana jest między Kłodzkiem a Złotym Stokiem, w którym można zwiedzić Kopalnie Złota (bardzo polecam, muszę w końcu zabrać tam dzieci). Nasza podróż rozpoczęła się od Opola do parkingu na Przełęczy Kłodzkiej i z tego miejsca weszliśmy na szlak niebieski (czas przejścia ok. 1,5h, z dziećmi wchodziłam koło 2h, suma podejść 332m) Parking na Przełęczy Kłodzkiej jest darmowy, znajduję się od razu przy głównej drodze, na zakręcie dlatego trzeba uważnie go szukać na drodze. Nawigacja Google Maps prowadzi idealnie do celu. Na Kłodzką Górę, można wejść również szlakiem niebieskim od strony miejscowości Bardo (czas przejścia ok. 3,5h) oraz od Kłodzka szlakiem żółtym ( czas przejścia ok. 3h10m).

Wejście na szlak niebieski od razu z parkingu na lewo, oznakowanie szlaku przez cała trasę bardzo poprawne. Już po kilku minutach spacerku, pierwsze odbicie w prawo i szlak prowadzi mocno pod górę. Jest to z pewnością najtrudniejsze podejście na całym odcinku.

Strome podejście doprowadza nas do pierwszego punktu jakim jest Przełęcz Podzamecka 595 m n.p.m. Droga zmienia się w szeroką i płaską, gdzie natrafiamy na rozwidlenie, którym podążamy spacerując w lewo.

Zazwyczaj góry, które zdobywam z dziećmi były przetestowane wcześniej najpierw przeze mnie. Znając ich możliwości oceniam wtedy stopień trudności i decyduje czy są gotowi na zdobycie tego szczytu. Znajomość przeze mnie trasy jest pomocna podczas naszych wędrówek, ponieważ czuję się wtedy pewnie i wiem, że raczej nic mnie nie zaskoczy, a na pewno się nie zgubię. Niestety nie każdy szlak jest bardzo dobrze oznakowany. Istotna dla mnie jest też wiedza jak daleko zostało do celu, gdy dzieci zadają pytanie : ile jeszcze? Zawsze mówię im prawdę, że np. jeszcze połowa drogi, ale na pewno na spokojnie sobie poradzą. To był pierwszy szczyt, który zdobywaliśmy pierwszy raz razem od samego początku. Zdobycie Kłodzkiej Góry, pokazało mi jak uważne są moje dzieci i ciągle szukają oznaczeń szlaku, bo to one pierwsze wskazały mi drogę, gdy ja się zastanawiałam

Właśnie w tym momencie, z pięknej szerokiej i płaskiej drogi leśnej, dzieci zauważyły dwa oznaczenia wskazujące, że musimy zboczyć z drogi w lewo i ostro w górę w wąski przesmyk. Znowu musimy się trochę namęczyć, nie ma tak łatwo

Po kolejnym podejściu czeka nas trochę wędrówki po płaskim i nawet z górki. A to doprowadza nas do pięknego, bardzo malowniczego miejsca, gdzie można usiąść na pniu i rozkoszować się ciszą i wyłaniającym się widokiem. Dalej nasze ostatnie rozwidlenie Trzy Granice 730 m n.p.m., na którym skręcamy w lewo i wędrujemy prostą ścieżką na sam szczyt.

Wieża widokowa na Kłodzkiej Górze powstała tam dość niedawno, bo latem 2020 roku. Ma wysokość 34,5 m, a taras widokowy jest na wysokości 30 metrów. Obecnie wejście na wieże jest bezpłatne. Widok z wieży jest przepiękny, niestety nie udało mi się zbyt wiele uchwycić. Po pierwsze e względu na moje skupienie nad wchodzeniem na nią i nad trzymaniem moich dwóch dzielnych wędrowników mocno za rączki

Jestem z nich bardzo dumna, że odważyli się wejść na samą górę wieży widokowej, pomimo strachu, który pojawił się w połowie drogi Dla osób z lękiem wysokości nie lada wyzwanie Na wieży spędziliśmy może kilka minut i dzieci chciały już zejść w dół, dlatego piknik odbył się na dole. Mimo, że wcześniej zapowiadali iż będą jeść na wieży

Za to sporo czasu spędziliśmy na szczycie, łapiąc promienie słoneczne i konsumując to co udało mi się wnieść w plecaku na górę Dzieci zdążyły zapoznać się z rówieśnikami, a także puszczały bańki mydlane, które były dla nich niespodzianką schowaną w plecaku Nawet nie wiecie jaka to była radość z posiadania zwykłych baniek

A jeżeli dotrwałeś do końca naszej wędrówki i chcesz wiedzieć jeszcze więcej, zapraszamy na nasz pierwszy filmik